سرنوشت ما در شبی رقم خورد که چراغ را کشتند !
ان کان دین محمد (ص) لم یستقم الا به قتلی فیا سیوف خذینی
+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر ۱۳۹۰ ساعت 19:7 توسط احسان مهديان
|
شعر ارتعاش
ارتعاش از شعرهای نو پدید فارسی است که در دهه هشتاد شکل گرفت و محصول فرایند است
(مادرم رباب)وقتي حرف آرتروز به میان آمد
یاد مادرم افتادم که خم شد !
از درد نگو ! بیدار می شود و
ضجه می زند
شالیزارهای شمال می دانند
این ! مادر من است
که جوانی اش را به آفتاب
و زیبایی اش را به خوشه های برنج داد
تا ستاره ها
سو سو بزنند
و ماه دور زمین بگردد
پیوندهای روزانه
- اندیشکده سیاسی
- سازمان صنعت و معدن و تجارت مازندران
- ادبيات شفاهي به شعر دفاع مقدس آسيب مي زند
- نقد كتاب عطر نارنج توسط احسان مهديان خرداد86
- احسان مهديان و علي باباچاهي - مجله عقرب
- نصور - آرشیو مقالات ادبی
- خبر اشك انار در خبرگزاري كتاب
- شعر احسان مهديان در انجمن دانشجويان دانشگاه مازندران
- نيمايي گري ها 2 ( پي دي اف )
- نیمایی گریهای 2 نوشته احسان مهدیان در دانوش
- گفتگوی احسان مهدیان - مجله بارفروش
- عروض و باران سپید
- والس و باران سپید
- ساری در نگرش جهانی شدن ادبیات بخش هایی از یک گفتگو با احسان مهدیان
- گفتگوی حسین تیموری با احسان مهدیان
- نقد ی از احسان مهدیان در جام جم ..
- تاریخ نامه
- نقد هجوم در انجمن مجازي ايران
- حوزه ارتعاش در هجوم2
- آرشیو پیوندهای روزانه
نوشتههای پیشین
- اردیبهشت ۱۴۰۴
- فروردین ۱۴۰۴
- اسفند ۱۴۰۱
- شهریور ۱۴۰۱
- بهمن ۱۳۹۶
- فروردین ۱۳۹۶
- مهر ۱۳۹۴
- تیر ۱۳۹۴
- فروردین ۱۳۹۴
- بهمن ۱۳۹۳
- دی ۱۳۹۳
- آبان ۱۳۹۳
- شهریور ۱۳۹۳
- مرداد ۱۳۹۳
- تیر ۱۳۹۳
- بهمن ۱۳۹۲
- دی ۱۳۹۲
- آذر ۱۳۹۲
- آبان ۱۳۹۲
- مهر ۱۳۹۲
- شهریور ۱۳۹۲
- مرداد ۱۳۹۲
- تیر ۱۳۹۲
- خرداد ۱۳۹۲
- اردیبهشت ۱۳۹۲
- فروردین ۱۳۹۲
- دی ۱۳۹۱
- آذر ۱۳۹۱
- آبان ۱۳۹۱
- مهر ۱۳۹۱
- مرداد ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- فروردین ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- آرشيو
آرشیو موضوعی
- دست خدا را که نبسته اند!
- چیزهائی برای ندیدن دارم
- می گویم استخوانی در گلوی چاه باقیست
- حوزه ارتعاش در متن
- احساس دوباره شیمیائی شد
- شعر امروز ! عليه شعر امروز !(1)
- مثلا اينجوري - شعر
- علي عبدالرضايي، تنها در حمام آواز مي خواند!(2)
- فراخوان مجله الکترونیکی شعر شمال ایران
- ارتعاش
- چطور آتش روشن کنیم؟
- كسي كه در مي رود دَر نمي زند!