فوتبال برده داری جدید ...؟

   خدا هم در تخیل کودکانه هم بازی می شود!

 

درآغاز سال جد ید با شعری از خانم سامره اسد زاده برخوردم که به نظر

جای بحث وتاویل داشت وفکر میکنم اردیبهشت این فرصت دست داد وآنرا

خوانش کردم البته بااذعان به اینکه بی نقص نیست .

من خوانش خودم را نوشتم ودر جواب دوستی که گفته بود چیزهای زیادی هست

 که در این متن نیست گفتم من با داشته های این اثر کار دارم نه با نداشته هاش.

والبته نوع شعر به گونه ای متفاوت بود وخوانش آن نیز طنز آمیز است.

 در هر حال شعر خوبی است ودوستانم را به بوتیمار و صرف یه مشت حرف درد آور

دعوت می نمایم.

 هجووووووووووم در بوتیمار- www.botimar.blogfa.com 

 دوستان عزیز !

 این متن از مجموعه ی غیر قابل چاپ - دستی که زیر سر دارم - انتخاب شده است .

 

« سگ و گربه»

 

تا چندسالگي

 

با زندگي سگي كه گفتي

 

چقدر حرف پشت اين سگ

 

دنبال گربه مي دوم؟

 

شب تنهايي ام را جفت آوردم

 

مثل اينكه توي آفتاب

 

 جوهر مشكي كرده اي

 

درقالب تختهايي كه تنم را...

      

لو رفتم ؟!

 

باشد رمانتيك مي شوم و...

 

کلانتری چند ستاره پایین تر

 

عقده مان کرد

 

حالا!

 

مرده شورت را ببرم پاي كوچه ی

 

پاشنه ها درجا   در   ميزنند     نمي زنند

 

از مادگي اين آدم چيزي درنيامد

 

اين تاج ناصري خواجه ام نكرد!

 

زيرشبهايي كه با همين قارقار     سيا هم

 

يعني كه پيراهني حالا      ارث مي برد؟

 

يعني كه اسكلتها را نسل به نسل

 

مي‎خواهي ولش كن !

 

با همين شكم كه خوابم برده  نبرده

 

با چارقدي كه به گردن گرفتي

 

نوستالوژي‎ام گل مي‎كند

 

بفرما !    

             اين هم سيبل مقابل . . .

من مثل همیشه پدرم مرده

          چیزی مثل داستان

         ............................................................          

     «من بدم......» 

پالتوام را جایی آویزانش کردم که تنم نبود وجایی نشستم که همه ی نعمت ها برآن نازل شده بودن .

 تنها شلوارم هنگام لمیدن جر خورد ، کرسی توی بغلم داشت مرا می سایید و مردانگی ام چقدر پیاز می جوید.

دندانهای من لای آبهای فشرده لیز می خوردن. سرم همچنان خودش رادرروبرو فرو کرده می مالیدم به درو دیوار .مخم داشت مرور می کرد تاحوادث چندروز گذشته در یادم  جلا بگیرن.

..............

سلام ! آقا!

 - شما آقا ؟

     آ قا شما نعمت هستین ؛ شما هستین که بارون میاد، بهار می شه ؛ شکوفه ها می بارن. آ قا شما هستین که ما  نسیم وشبنمو دیدیم،  وجودتون باعث شفافیت آئینه است . آقا شما هستین تابقیه باشن ، تمام نعمت ها اول به شما می رسه ، وجودتون  مایه ی خوشبختیه، انبارها تونو حبوبات گرفته، آقا ماشین تون آخرین مد له ، شما به هیچ کی بدهکار نیستی، تموم خونه هاتون بالای شهره ، ویلاهاتون توی شمال و جنوب شهرت جهانی دارن ، هرچند تا زن عقدی تون تک  ان !  پسراتون جنتل من ان ،هر5  تا دخترا تون غیرانتفاعین شما شریف ترین آدمی ، ببخشید فرشته این و...

      چه عرض کنم آقا! من بدم ؛ من هستم که زلزله میاد ، طوفان می شه؛ سیل میاد. من باعث ته کشیدن اعتبار بانک ها می شم من لکه ی ننگ شهرتونم مثل وصله ی ناجور چسبیدم به نشیمن گاه تون، کارتونک به آستری جیبم بسته! دولت به خاطر من روی نفت و گازو نان ونمک و... سوپسید می ده ...باور کنین که  بی فایده ام آقا...! خداهم بخاطر من بلانازل میکنه! اصلن،آقا نوکرتم، چاکرتم، خانه زادم، بد بختم ......  شماهرچی می خواین صدام کنین .

         چه فرقی داره قربان ! هرجاکه رسیدم وهوا تاریک شد ، سرم راروی مغزم می پاشم تاصبح بشه !

 من که عمرمو ازروزی که شمارو دیدم حساب می کنم گفتم حالا که مال تونودارین  حساب می کنین وانشاالله عازم سفرین،  سهم منو هم بدین!

     چطور آقا !!  تموم دنیا سر بهره کشی از من جنگ وکشتار صورت می گیره ! چطور شما که این همه پول دارین ، به اهمیت من پی نبردین؟ به خاطر منه که دولتها به شما هاهم سوپسید میدن...

من تاحالا نه آنفلو آنزای پرنده گرفتم ونه جنون گاوی ، حتا « وبا» هم درمن اثر نمی کنه ، فقط نقطه ی ضعف من هوای آلوده است چون باد خیلی زیاد می خورم... وبه این ترتیب من ازهمه ی خواستگارها مستحق ترم به خدا.

    روی پا بند نبودم ، ، یه عده بلندم کردن روی دوش شون راه می برد ن ، تنم داشت دنبال پالتوی خاکستری با مارک 1976 می گشت و باید اعتراف کنم خیلی سردم شد ، کمی هم ترسیده بودم ،  برای اینکه رنگ مشکی روبان ها سیاه نبود ن ، یه حلقه گل هم به گردنم گرفته بودم و...قلبم تپش نداشت، تابوت هنوز گرم بود و زنی تابم میدهد .

     بی تابم چقدر... دیر کردن، شاید ازپرواز جا مونده باشن!

درهمین حال یک انگشت  ا شاره روی شانه ام مالید( بسم الله .... ، الحمد لله ...) همه ی خستگی حرف هایی که باپیرمرد زده بودم انگار ازتن و دهنم رفته بود . اما هنوزتوی دلم داشتم که نمی خوام برای کسی بمیرم آخه ، مگه زوره؟

    پیر مرد بااون چشمای سرد ودستمال سفید امضاء شده اظهار تاسف کرد ازاینکه منو ازدست داد! ونشونم داد که روی بنز سیاهش روبان بست و من دیدم که د ختراش نیم تنه از شیشه ها بیرون زده بودن وشال سیاه( مطمئن نبودم) تاوسط سرشون کشیده شده بود. براشون دست تکان دادم وکنجکاو شدم که کد و مشون برای همسری ام مناسب ترن ، قدم به قدم جلو ترم بردن ؛ یاد مادرم افتادم که می گفت لیلا دختر خوبیه ولی من توجهی به اون نکردم و حالا یکی از دخترا آنقدر شبیه اش بود که نمی شد تشخیص بد م کدومشونن ، به همین خاطر گفتم : لیلا ! لیلا...

      صدام اونقدر بلند بود که کبوترها از مناره های مسجد پرواز کردن ، یکی شون کود ول داد ، درست وسط دوتا ابروی من ونمی توانستم آن را بردارم . اصولا این روزها به همه چیز خیلی زود عادت می کنم....

د ستهام دست خودم نبودن ، خالی وکاملا بی وزن ،  انگار یادم رفته بود مغزم رو از کف خیابون جمع کنم! ؛

 اتفاقات عجیبی توی ماه می افتاد ومن تمام روزهایی که اینجا بودم دریغ ازیک کوک ساده برپاره گی اوزون!...

     چرخید م – پالتوی مشکی 1976 برتن پیر مرد می گریست وجیب های و رم کرده اش نشان می داد که بزودی فارغ خواهند شد! شاید دیگر به اهمیت من پی ببرد ؟ کسی چه می داند ...شاید !

حالا هروقت این قصه رامی خوانم یادم می آید که زمستان گذشته هم می خواستم پالتوای داشته باشم اما ؛ پستچی بسته ای برام نیاورد.

       توهم هروقت زنگ می زنی تنم توی گور می لرزه، وساختمان های پیرمرد هنوز محکم سرجاشون هستن ، گورم خیلی تنگه،  مثل اینکه جامو کوچیک گرفتن ! 

خیابونای ساری اونقدر سرد نشده بودن که من دست به جیب ازبانک میدان شهرخارج نزد م بدون اینکه هیچکس توجهی به من داشته باشه دوباره توی گور خودم مچاله شدم.! و پالتوام راجایی آویزانش کردم که تنم نبود... 

                                                                                                 آبان 84

خبر - خبر : عشق مرد !! زیبا همین سیم های لخت شده است!

نخل هایی که قد هم نبود ند   !                            

 بنام خدا وبنام خدا وخدا وخدا آنروز را آورده است

                                                  که نخل ها را بیافرینم

وازنسلی به نخلی ، برسد روزی که سرم را خمپاره  کشید  ضامن

           ودستم تا کجای این متن از خون گل آلود ، خرما گرفت؟

                                                     .............  کو...

                      * * * * * * * * * *

بنام خدا وبنام خدا وخدا وخدا هم نخل ها را نفر به نفر به خاک بیندازد

                                                    با سری که نبود همراهم

اززبان نخل عصا گرفته  در دَم ، نوشتند :

              ما چند پلاک بودیم که نسل به نخل

                                                 ایستاده

                                                        مرد یم.

ازچوب ماهم اجازه دارید تابوتی به قد هم  بتراشید تا روز مبادا برسد   سر

ولحظه ای که سران را بالا ی خرمایی که هنوز شهد شهادت نگرفتند دادیم

                         ریش و قیچی دست خودمان نبود

                       آرایشگا ه جهان را آوردند تا خودشان ببرند و بدوزند !

 اجازه داریم پای پیاده روی مین - به سفر های هوایی برویم.

 آقای رئیس جمهور؟!

              :  مقاومت کنین !

                      * * * * * * * * * *

بنام خدا وبنام خدا وخدا و خدا راه را درپای چشم ما کبود می کرد

                                    تا استخوان از گلوی علی درآورد!

وبر سرنخل های ما چشم به نسل به ایستیم

 برچاهی که صدایی ازآن درنمی آید  فریاد، آه ه ه ه ه

این دیگر لحظه ی دنده های شکسته ام نبود

 به حول و قوه ی الهی .... یا فاطمه الزهرا!

دری نمانده باشد که روی پاشنه ی خرداد بغلطد؟

دری نمانده باشد که سینه برای سرفه های من خارج بزند

ودری که راه از نقطه ی آتش شروع شد  ، بسته می ماند؟

اجازه دارم بی بی ام را بخوانم؟       بخوان!

                      * * * * * * * * * *

بنام خدا وبه نام خدا وخدا وخدا می داند ،دختران دشت عباس هم

                                      آخر دری باید باشد تا کسی آن را بزند

پدر نخل ها بسوزد برای دختران دم توپ از جنوب تا جنوب تا...

                                                               كمر ما خم نمی شد

اگراین جنگ به دریای شما هم بکشد   

                                  خط تبعید به رویای شما هم بکشد

اگراین  حکم  به  دریای شمال افتاده    

                                  عاقبت  رنگ  به سیمای  زغال   افتاده

                      * * * * * * * * * *

خدا و خدا وخدا و خدا ، می داند  مراآفریده اند که نخل ها را بالا بروم

       به ماهیگیران لب شط خبر دهم که به موج انفجار عادت ندارند

                        طعمه شدیم تا شکم

...................................سیرمان کنند آقا ؟

درتنم باز  ، تنم باز،  که مور افتاد ست           

                                       به خیالم سراین دام به تور افتاد ست!

                      * * * * * * * * * *

بنام خدا وبنام خدا و خدا وخدا می داند که

                                              یک نخل عقب ننشست  ……

 خرمشهر صید لاغری نیست درگلوی هرمز

                          من آنگونه دیدم که شما در خواب

نبودی که چند سطر بدون پلاک بر بالای نخل نشسته!

                                                                         دیدی؟

تا سر درآورند دوباره نخلهایی که قد هم نبودند

هروقت حرف خرما شد بیاد سرهای بدون تن

یاد نخل سوخته در بستر 8 جنگِ جنگ، جنگ  سردم نمی شود

حالاهرکیلورطب که  در ضیافت ما می آید

                  ......... راستی اسم کدام خیابان شما نخل است ؟

................................................................................پایان