وقتی تو نباشی
سنگ روی سنگ بند است
اگر آب از آب نجنبد
من عاشق چشم کسی که می بیند/ نیست
کور شدم که دروغ گفتم . / گفتم ؟
آفتاب از زمین درامده یا نیامده من به زدم به آب همین آبادی
هوش از سر آفتابگردان می برد این دوشنبه
هوش از سر آفتابگردان می برد این هفته
هوش از سر آفتابگردان می برد این ماه
هوش از سر ماه می بری وقتی کلاج به سمت دریا تیز تر است
رامسر هوای زردی دارد که دل دریا را گرفت
کلاچای ! مواظب سرعت گیرهای این زبان باش
رود از سرم می برد کلوچه هایی که دوتا دوتا کنارهم ... سلام نادری
با بچه های لاهیجان می شود چای خورد و به شیطان سلام کرد
می دانم تماشایی است لیلا کوه این شب ها که چیزی از من پای سنگی کنار سفره ...
و چرخ و فلکی از نیایش در هوایی که سرم می شود
اسم رشت که می آید سرم آب می گیرد
یکی این شناسنامه را به آستانه بیاویزد لطفا
من درهایم از استخوان رد شده
من خنده هایم از زیر دندان مانده بهتراست
من می خواهم به دریا بزنم
زیرا ما از دریا به هم نزدیکیم باران
اسم رشت که می آید سرم آب می گیرد / گرفت
اما بادام آستانه ذوق می کند به دستهای تو
ذوق می کنم که امروز مسافر شده ای و می آیی
جمعه روزیست که همه دردم را لمس می کنند . بیا !